Po abdykacji cesarza Wilhelma II Hohenzollerna państwo niemieckie pogrążyło się w wojnie domowej. W obliczu, w dużej mierze inspirowanej wydarzeniami w Rosji, rewolucji komunistycznej główną siłą, która miała obronić kraj przed bolszewizmem, stały się formowane oddolnie pododdziały nawiązujące tradycją co najmniej do czasów napoleońskich. Ochotnicze korpusy (Freikorps) błyskawicznie przejęły inicjatywę militarną w pogrążonym w chaosie kraju, wyrastając na główne narzędzie walki z radykalną lewicą. Ich członkowie brali też czynny udział w obronie granic dawnego cesarstwa, ścierając się z narodami, które chaos pierwszych powojennych miesięcy chciały wykorzystać do uniezależnienia się od Niemiec, w tym z Polakami. Aktywność freikorpsów to także jeden z mitów założycielskich Reichswehry, sił zbrojnych Republiki Weimarskiej.
Przetwarzamy dane osobowe zbierane podczas odwiedzania serwisu. Realizacja funkcji pozyskiwania informacji o użytkownikach i ich zachowaniu odbywa się poprzez dobrowolnie wprowadzone w formularzach informacje oraz zapisywanie w urządzeniach końcowych plików cookies (tzw. ciasteczka). Dane, w tym pliki cookies, wykorzystywane są w celu realizacji usług, zapewnienia wygodnego korzystania ze strony oraz w celu monitorowania ruchu zgodnie z Polityką prywatności. Dane są także zbierane i przetwarzane przez narzędzie Google Analytics (więcej).
Możesz zmienić ustawienia cookies w swojej przeglądarce. Ograniczenie stosowania plików cookies w konfiguracji przeglądarki może wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronie.