Żyjemy w erze informacji postrzeganej nie tylko jako narzędzie kreowania, lecz także stanowiącej element dyplomacji, oficjalnych stosunków zagranicznych. Coraz częściej dochodzi do wymiany poufnych danych w sposób pozakulisowy, nie koniecznie związany z takimi organami jak ministerstwa spraw zagranicznych czy ambasady krajów. Tak zwany back channel1 (Back Channel Diplomacy – BCD), termin, który można przetłumaczyć dosłownie jako: dyplomacja, kanał zwrotny, boczny, oznacza wiele działań dotyczących wymiany informacji i tworzenia polityki zagranicznej państw, w które to działania są zaangażowane działające podmioty funkcjonujące w cieniu wielkiej, oficjalnej racji stanu. Podobnie sytuacja ma się z działaniami Track II Diplomacy, czyli dyplomacją drugiej ścieżki, której przedstawicielami mogą być pracownicy think-thanków, naukowcy, ludzie wpływowi, mający możliwość kształtowania rzeczywistości i będący autorytetem.Tekst ma charakter poglądowy. Autor przybliża, z wykorzystaniem metody historycznej i analizy literatury, zagadnienie nieoficjalnego przekazywania informacji poprzez back channel oraz wykorzystanie dyplomacji drugiego kanału oraz przytacza konkretne przykłady. W Polsce terminy te nie są powszechnie znane i używane, mogą jednak stanowić istotny element w badaniu zagadnień bezpieczeństwa i stosunków międzynarodowych.